Wybiórczość pokarmowa — sprawdź, dlaczego dziecko jest niejadkiem

niejadek

Twoje dziecko odmawia spożycia kolejnego posiłku, a Ty dosłownie wciskasz maluchowi kolejną łyżkę zupy? Być może dziecko wcale nie jest wybrednym niejadkiem, ale boryka się z zaburzeniem, jakim jest wybiórczość pokarmowa. Sprawdź, jakie są preferencje żywieniowe osób z wybiórczością pokarmową i czy da się ją skutecznie zwalczyć. 

 

Rozpoznaj wybiórczość pokarmową 

Doskonale wiesz, że namawianie dziecka do zjedzenia obiadu nic nie da. Nie pomagają prośby, groźby, błagania, nagrody ani kary. Co więcej, serwowanie kolejnych posiłków wzmaga tylko stres, a nierzadko wręcz strach u dziecka i wywołuje odwrotny efekt. Sprawdź, czy wybiórczość pokarmowa może być przyczyną odmawiania jedzenia przez najmłodszego członka rodziny. Objawy, które wskazują na takie zaburzenie, to między innymi:

 

  • jedzenie tylko dobrze znanych i lubianych produktów, 
  • dławienie się podczas jedzenia, 
  • zbyt długie przeżuwanie pokarmu, 
  • wypluwanie jedzenia,
  • odruchy wymiotne, 
  • płacz w trakcie jedzenia oraz zachowania agresywne.

 

Wybiórczość pokarmową w tym pierwszym etapie diagnozuje się poprzez obserwację zachowania dziecka. Malec nie chce jeść dania w kolorze lub o konsystencji, która nie jest w jego guście. Rezygnacja z posiłku może nastąpić w wyniku konkretnego zapachu potrawy, którego nie akceptuje dziecko. Znaczenie może mieć także sama forma zaserwowania jedzenia. 

 

Kogo najczęściej dotyczy wybiórczość pokarmowa?

Co ciekawe, chociaż wybiórczość pokarmowa rozpoznawana jest również u osób dorosłych, to jednak najczęściej zmagają się z nią dzieci. Taka niechęć do jedzenia dotyczy bardzo często najmłodszych, u których zdiagnozowano zaburzenia autystyczne (nawet 70% pacjentów), chociaż nie tylko. O wybiórczości pokarmowej można mówić w przypadku zaburzeń o różnym podłożu. Odmawianie spożywania posiłków może wiązać się z zaburzeniami smaku lub węchu, problemami z przeżuwaniem i napięciem mięśniowym. Dziecko może czuć też niechęć do jedzenia w wyniku zaburzeń mikrobioty jelitowej czy zakażenia pasożytami. Właśnie dlatego konieczna jest właściwa diagnostyka, a następnie podjęcie skutecznego leczenia. Warto wiedzieć, że wybiórczość pokarmowa w skrajnych przypadkach może doprowadzić do niedożywienia dziecka, dysbiozy jelitowej, anemii i licznych schorzeń układu pokarmowego. 

Dolegliwości, które pojawiają się w efekcie wybiórczości pokarmowej, takie jak bóle brzucha, wzdęcia, mdłości, biegunki czy refluks jeszcze bardziej nasilają tendencję do odmawiania przyjmowania pokarmu. 

 

Leczenie wybiórczości pokarmowej

Objawy wybiórczości pokarmowej można skutecznie eliminować. W pierwszym etapie konieczna jest szczegółowa diagnostyka, która wskaże przyczynę niechęci do jedzenia. Zaleca się między innymi wykonanie badania na stan mikrobioty jelitowej, na przykład KyberKompakt Pro, który potwierdzi lub wykluczy dysbiozę jelitową. 

Dobrym pomysłem jest również przeprowadzenie badań kału, między innymi w kierunku zakażenia pasożytami. 

Co istotne, w eliminowaniu wybiórczości pokarmowej udział bierze nierzadko cały zespół specjalistów, w tym dietetycy, terapeuci karmienia, ale również logopedzi czy psychologowie.

Podobne wpisy

grypa zoladkowa

„Jelitówka” – jak rozpoznać grypę żołądkową i szybko się jej pozbyć? 

autyzm

Dieta, która wspiera terapię osób w spektrum autyzmu

zakażenie pasożytami

Skąd się biorą pasożyty w jelitach? 

grzybica przewodu pokarmowego

Kandydoza — czy sama dieta pomoże?

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.